زندگینامه ی شعرای معروف ایران

مقدمه

ادبيات ايران شامل سروده ها ونوشته هايي است كه از بزرگان بر جاي مانده است و اين بزرگان در هر زماني مي زيسته اند.

آنچه كه در اين تحقيق مطالعه مي كنيد شر ح حال مختصري از زندگي بزرگان شعراي معاصر وگذشته است كه در اينجا ذكر مي كنيم.

در مورد آثار  نوشته هايي كه از اين شعرا بر يادگاري نهاده اند و ادبيات ايران را تقويت كرده وتحكيم بخشيده اندسخن مي گوييم.

محمدتقي بهار

در شب اول ربيع اللول سال 1266(ه.ق)در مشهد بدنيا آمد نامش را محمد تقي نهادند پدر او محمد كاظم صبوري معاصر ناصر الدين شاه قاجار بود وازدربا وي لقب ملك الشعرا گرفت است بهار از شعران معاسر و معروف دوران مشرو طيت است محمد تقي در سن 8 ماهگي همراه پدرو مادر و

خواهرشيش ساله اش سفري به كربلا ونجف و بيستون كرد وي ادبيات فارسي را نخست نزد پدرش ورياضيات و منطق را نزد عبدالرحمن شيرازي از مشتا هر و مدرسين مشهور بود فراگرفته . از سال 16كه دوره وكتراي زبان ادبيات فارسي در دانشگاه تهران تاسيس شد.

عباس یمینی شریف

در سال 1289 در تهران متولد شد در سال 1368 فوت كرد تحصيلات

خودرا در ريشته آموزش و پروش در دانش سراي عالي مهرگان و دانشگاه كامبيا به پايان رسانيد.از سال 1323بتدريس مشغول شد از اين شاعر28 كتاب بحاي مانده است كه بعضي عبارتند از آواي نو گلان بازي با الفبا نيم قرن در شعر ادبيات كودكان و نغمه شادي مي باشند.

                              محمد جواد محبت

شاعر معاسر و زنده از با ختران اين شاعر در شعر نور قصيده و غزل

مهارت دارد با مجله هايي مانند رشد معلم رشد ادب فارسي همكاري دارد در سال 1322در با ختران متولد شد از سال 1339شروع به سرودن شعر نموده با مجلات خوشه توفيق همكاري دارد اولين اثر او نبام درياي رحمت باران چاپ شده است.

پروين دولت آبادي

خانم پروين دولت آبادي متخلص به پري دختر حسام الدين دولت آبادي از شاعران معاصر .وي در سال 1302خورشيدي در اصفهان بدنيا آمد. تحصلات اپتدايي و متوسط را در اصفهان و تهران بپايان رسانيد سپس در فرهنگ تهران بكار مشقول گرديد .در دانشگاه ادبيات تهران مفعق به اخذ ليسانس شد به سمت دبيرستانهاي تهران منصوب گرديد. انيك در تهران زندگي مي كردند كتاب ((گل بادام)) از آثار منتشر شده اوست. بيشتر اشعار پروين در مجلات پيك كودكان و نوجوانان قبل از ۱۳۵۷منتشر شده است.

مصلح الدين سعدي

شرف الدين مصلح بن عبداله سعدي شيرازي در اوايل قرن هفتم در سال 606 هجري در شيراز متولد شد. در اوايل تولد پدرش را از دست داد. همه اجداد او اهل علم بودند و در علوم ديني اشتهار داشتند. در شيراز تحصيل كرده بعد رهسپار بغداد شد در مدرسه معروف نظاميه و ديگر محافل علمي كسب فضايل علوم كرد. او طي 3 سال سفر به بغداد، سوريه و مكه تا قسمتهاي شمال آفريقا رفت درگيرودار حمله                    

مغولها شروع به جهانگردي كرد. بعد از بازگشت چون خط فارس را آرام ديد گفت:

چون باز آمدم كشور آسوده ديدم 

                                                     پلنگان رها كرده خوي پلنگي 

در اين حين به نوشتن بوستان و گلستان پرداخت. در حدود سال 655 ه‍ . ق بوستان يا سعدي نامه را به رشته تحرير درآورده به نظم كشيد.

يكسال بعد گلستان را تصنيف كرده و مقدمه آن را گفته است. در كليات ديوان وي قصايد، غزليات و قطعات ،ترجيح بند، رباعيات قصايد عربي سروده. در مورد تاريخ وفات او هم مانند سال تولدش اتفاق نظر نيست بعضي سال 691 يا 694 به حقيقت نزديكتر است.

آرامگاهش در شيراز است.

حافظ شيرازي

شمس الدين محمد حافظ شيرازي يكي از بزرگترين شاعران ايران است. او در سال 727 ه.ق در شهر شيراز به دنيا آمد.

محمد هنوز كوچك بود كه پدر خود را از دست داد. بعد از مرگ پدر، او و مادر به سختي زندگي مي كردندبه همين خاطر وقتي كه او كمي بزرگ شد در نانوايي محله خودشان به كار خمير گيري مشغول شد. اما بعد از مدتي، استداد و علاقه او را به مكتب خانه كشاند.او تا مدتي هم كار مي كرد و هم درس مي خواند. تا اين كه روحيه اش تغييركرد و براي هميشه به دنبال تحصيل علم رفت. استعدادو ذوق محمد باعث شدكه اودر كسب علوم آن زمان، به مقام بلندي دست پيدا كند.

حالا ديگر محمد كوچك نبود. او به حافظ مشهور شده بود. چون تمام قرآن را از حفظ مي خواند و شعر هايش در همه جا خوانده مي شد.

حافظ در زماني زندگي مي كرد كه ريا و تزوير زيدي رونق داشت. او از اين وضع دلتنگ بود. بسياري از شعرهاي او با اين دلتنگي ها سروده شده است.

از طرفي ديگر حافظ شعرهاي خود را با بسياري از علوم آميخته است.

او اين كار را با تخيل بسيار قوي خود انجام داده است. به همين خاطر شعر هايش بعد از گذشت 600 سال، هنوز از تازگي برخوردار است. مرگ اين شاعر بزرگ در سال 792 در سن 65 سالگي اتفاق افتاد.

يوسف گمگشته باز آيد به كنعان غم مخور

                           كلبه ي احزان شود روزي گلستان غم مخور

اي دل غم ديده،حالت بشود دل بد مكن

                           وين سر شوريده باز آيد به سامان، غم مخور

فردوسي

استاد ابو القاسم فردوسي شاعر بزرگ حماسه سراي ايران و يكي از گويندگان مشهور عالم و از ستارگان درخشنده ي آسمان ادب فارسي و از مفاخر نامدار ملت ايران است. نام پدرش در برخي از منابع منصور بن حسن آمده محل تولدش را نظامي عروضي روستاي(باژ) از ناحيه طايران طوس نوشته است. سال تولدش حدود 329 مي باشد. او از خانواده ي دهقانان بود. دهاقين طوس از وضع و شوكت خوبي برخوردار بودند و فردوسي خود هم به رفاه حال وسعه ي عيش خود در جواني اشاره كرده است.

فردوسي مردي وطن پرست و متدين بود و از تاريخ نياكان خود با اطلاع بوده است. شاهنامه در حدود سال 367 ه‍‍ . ق آغز گرديد.در حدود سال 401 پس از تجديد نظر شاهنامه را به محمود غزنوي داد. فردوسي يك پسر داشت كه در سن 37 سالگي در زمان يات پدر فوت كرد.وفات فردوسي416 يا411 مي باشد.

مصطفي رحماندوست

شاعر و نويسنده ي كودكان است با مجله ي رشد دانش آموزان و سروش جوان و كيهان بچه ها همكاري دارد. تا سال 1360- 12 جلد كتاب نوشته، هفت جلد كتاب ترجمه كرده است. تعدادي از كتاب هاي او عبارتند از: نگهبان چشمه،درسي براي گنجشك،سه قدم دور از مادر،يك جوجه آنجا،باغ مهربانيها،زيبا تر از بهار،پشت پنجره ها.در همدان به دنيا آمد از سال 1355 به كار ادبيات كودكان پرداخته در حال حاضر مدير مجله رشد كودكان و نوجوانان است. سر دبيري مجله رشد كودكان و نوجوانان را نيز بر عهده دارد.

ابوتراب مفيدي

عباس(ابوتراب مفيدي) يكي از شعراي معاصر و همزمان ما و هم اكنون زنده است و در بين اشعار او شعراي شهيد در وصف شهداي انقلاب بسيار خوب و پر محتوا است. با مجلاتي مانند سروش،رشد و مجله ي سوره از سازمان تبليغات اسلامي همكاري دارد.

قيصر امين پور

يكي از شعراي معروف معاصر و هم زمان ماست. كه در سال 1338 در «كتوند» دزفول متولد شد. داراي دكتراي ادبيات فارسي است وي يكي از مؤسس مجله ي ادبي سروش نوجوان است. از معروفترين آثار او ظهر روز دهم، مثل چشمه مثل رود، را مي توان نام برد.

پروين اعتصامي

پروين اعتصامي در روز 25 اسفند سال 1285 شمسي در تبريز متولد شد. پدر پروين ميرزا يوسف اعتصامي« اعتصام الملك» پسر ميرزا ابراهيم خان مستوفي ملقب به اعتصام الملك از اهالي آشتيان بود كه در جواني به سمت استيفاي آذربايجان به تبريز رفت و تا پايان عمر در همان شهر زيست. پروين در كودكي با پدر به تهران آمد. ادبيات فارسي و عرب را نزد وي فرا گرفت در هشت سالگي به شعر گفتن پرداخت و مخصوصا با به نظم كشيدن قطعات زيبا و لطيف كه پدرش از كتب خارجي« فرنگي، تركي، عربي» ترجمه مي كرد، طبع آزمايي مي نمود و به پرورش ذوق مي پرداخت. در تير ماه سال1303 شمسي دوره ي مدرسه ي دخترانه ي امريكايي را با موفقيت به پايان برد و در جشن فارق التحصيل خطابه اي با عنوان زن و تاريخ ايراد كرد. اين شاعر آزاده پيشنهاد ورود به دربار را با بلند نظري نپذيرفت و مدال وزارت معارف ايران را رد كرد. شاعر نامدار در روز سوم فروردين سال 3/1/1320 در سن 35 سالگي بي هيچ سابقه ي كسالت در بستر بيماري افتاد و پس از سيزده روز در شانزدهم ماه بدرود حيات گفت و در مقبره ي خانوادگي خويش واقع در صحن مطهره حضرت معصومه (س) در كنار پدرش كه در سال 1316 و سه سال پيش از او وفات يافته بود به خاك سپرده شد.

اشعار  وقصايد او مثنوي و قطعه داراي مضامين تعليمي اخلاقي، اجتماعي و عناوين رئاليستي است.